Bir çocuğun eline kalem yerine silah geçiyorsa, vicdanına sevgi yerine nefret ekiliyorsa, suç sadece o çocukta değil; onu yetiştiren paydaşlardadır. (Aile, Okul, Sosyal Çevre).
Aile, çocuğun ilk okuludur; ihmal edilen her bir değer, topluma tehdit olarak geri dönüyor maalesef.
Sevgiyle büyümeyen çocuk, öfkeyle büyür; öfkeyle büyüyen çocuk ise toplumun başına bela oluyor.
Öğretmenlerin otoritesi maalesef yerlerde. Bunu okullarda bizzat görerek şahit oldum. Öğretmen değersizleşirse eğitim anlamını yitiriyor, polis değersizleşirse toplum güvenini kaybediyor
Şiddeti normalleştiren her içerik, suça gizli olarak açılan bir yoldur.
Başarıyı sadece sınavla ölçen anlayış, ahlakı kaybettirir, ettirdi de.
Diplomalar amaç haline geldi, diplomayı aldık, ama insanlığımızı maalesef verdik.
Merhamet olmadan yetişen nesil, zorluğu görünce zorbalığa başladı. .
Çocuklarımıza kıyasıya rekabeti öğrettik, kardeşliği unutturduk.
Aileden okula, sokaktan ekrana kadar ihmal edilen değerler ve sorumluluklarımızı yeniden kuşanmak zorundayız.
Kısaca bugünün krizi insan yetiştirememe krizidir.
Bilmiyorum anlatabildim mi?
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.