Her yıl milyonlarca müminin kalbinde aynı niyet, aynı heyecan… “Lebbeyk Allahümme lebbeyk…” nidalarıyla başlayan o kutlu yolculukta, Rahmân’ın misafirlerine hizmet etmek gibi büyük bir şerefi omuzlayan bir topluluk var:
"Mavi yelekliler"
Onlar, hizmet etmeninde ötesinde bir adanmışlığın temsilcileri… Mekke’de, Medine’de; Mescid-i Haram’ın yoğunluğunda, Mescid-i Nebevî’de efendimizin huzurunda; Uhud’un eteklerinde, Arafat’ın mahşerî meydanında, Müzdelife'de, Mina’da...
Kısacası hac ibadetinin her anında, her adımında mavi yelekliler var.
Kimi zaman kavurucu güneşin altında saatlerce servis otobüslerini takip ederler. Takattan kesilen bir hacının yanlış otobüse binme endişesini gidermek için ter dökerler. Kimi zaman, küçük gibi görünen ama bir hacı için büyük anlam taşıyan ihtiyaçlarına cevap vermek için koşturur dururlar.
Kaybolan bir yaşlının elinden tutup onu güvenle yerine ulaştırdıklarında, sadece bir hacıyı değil, bütün korku ve endişeleride sükunete kavuşturup bir duanın amini olurlar.
Onlar yorgunluk, uykusuzluk nedir bilmezler. Hacılara hizmeti ibadet aşkıyla yaparlar ve bütün zorluklara rağmen yüzlerindeki memnuniyeti çok uzaklardan da fark edebilirsiniz.
Yaptıkları sıradan, sadece bir görev değildir. Bir tebessümle, bir yön tarif etmekle, bir endişeyi gidermekle hacıların gönlüne, duasına girmenin ve sevap kazanmanın derdindedirler.
Hepsi aynı niyetin etrafında birleşir: “Rahmân’ın misafirlerine layıkıyla hizmet edebilmek.”
Mavi yelekliler…
Görünür ya da görünmez olsunlar…
Onlar bu kutsal yolculuğun sessiz kahramanlarıdır.
Ve her biri, bu yolculuğunun vazgeçilmez bir parçasıdır.
Selam olsun size mavi yelekliler!
Hepinizi saygı ve muhabbetle selamlıyorum.
Hayırlı Cumalar diliyorum.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.