Uzun yıllar çalışmış, üretmiş, alın teri dökmüş insanların bugün en büyük sıkıntısı geçim olmuştur.
Emeklilik hayatı, dinlenmenin ve huzurun başlaması gereken zamanlar olması gerekirken; ne yazık ki birçok emekli için hesap yapmanın, kısmaya çalışmanın, yetirmeye uğraşmanın zamanı haline gelmiştir.
Kira, gıda, sağlık ve temel ihtiyaçlar her geçen gün artarken; emekli maaşlarının bu artışa aynı hızda yeterli karşılık verme imkanı maalesef yoktur.
Bu durum, sadece ekonomik bir tablo değil; insani bir mesele olarak ele alınmalıdır.
Kimse lüks istemiyor.
Kimsenin gözü fazlasında değil.
Emeklinin talep ettiği şey; asgari bir yaşam güvenliği, yarın kaygısı taşımadan ay sonunu getirebilme imkânıdır.
Bugün birçok emekli, torununa harçlık verememenin, misafir ağırlayamamanın, hatta temel ihtiyaçlarını ertelemenin mahcubiyetini yaşamaktadır.
Bu meseleyi kimse polemik meselesi yapmasın. Yorumlarda siyaset malzemesi haline getirmesin.
Bu konu ne polemik konusudur,
Ne de karşı karşıya gelme sebebidir.
Kendi adıma söylüyorum bu mesele, emeğe saygı, insana vefa meselesidir. Emeklilerimizin acilen yaşam standardının asgari geçinebileceği düzeye gelmesi lazım.
Temennim o dur ki; bu konuda elini taşın altına koyacak herkesin, emekli maaşlarını, hayatın gerçekleriyle daha uyumlu hâle gelene kadar, yıllarını bu ülkeye vermiş insanların, geçim endişesi yerine huzurla yaşayabilecekleri standarda yükseltene kadar gece gündüz uyumamasıdır.
Emeklilerimizin bu güne kadar verdikleri emeğe sağlık diyorum.
Bu paylaşımım, tamamen insani ve vicdani bir temenniyi ifade etmektedir.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.