Bazen ölüm, bir adım kadar yakındır insana.
Ne yaşın vardır onun için önemli olan ne de makamın, paran, şöhretin…
“Daha çok zamanım var.” deriz. Oysa zamanın ne kadar kaldığını hiç kimse bilmez.
Bugün yanımızda olan bir insan, yarın bir hatıraya dönüşebilir. Söylemeye kıyamadığımız sözler, ertelediğimiz vedalar, “Sonra konuşuruz.” dediğimiz cümleler bir anda yarım kalabilir.
Ölüm, hayatın karşıtı değil; hayatın gerçeğidir. Bize her gün, sahip olduklarımızın kıymetini hatırlatır. Kırgınlıkların, kibirin, hırsın ve birbirimizi incitmenin aslında ne kadar anlamsız olduğunu öğretir.
Belki ölüm sana benden daha yakın…
Belki bana senden daha yakın.
Bunu bilmediğimiz için değil, unuttuğumuz için hayatı hoyratça tüketiyoruz.
Oysa insan, arkasında bıraktığı makamıyla değil; dokunduğu yüreklerle hatırlanır. Bir güzel söz, bir iyilik, bir gönül alma… Belki de geriye kalacak en değerli mirasımız bunlardır.
Öyleyse birbirimizi kırmadan, sevgiyi ertelemeden, özür dilemekten utanmadan yaşayalım.
Çünkü ölüm gerçekten de bize sandığımızdan daha yakın.
Ve hayat, beklemeye gelmeyecek kadar kısa…
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.