Gazze’deki soykırımı konuşuyorduk yeni bir savaş çıktı. Müfredatı, ramazan etkinliklerini ve değer aktarımını konuşuyorduk, laiklik tartışması çıktı.
Gençlerimizi konuşuyorduk, bir öğrenci sınıfta öğretmenini öldürdü.
İlginç bir tespitimi paylaşmak isterim. Ülkemizde çok kutup, taraf, ideoloji, parti, dernek, vakıf, sendika vs. yok, sadece iki kutup, taraf, ideoloji, parti, dernek, vakıf veya sendika var. Bunu gelişen her olaydan sonra üzülerek görüyoruz. Bir grup, iflas eden batı medeniyetine karşı yeni eğitim felsefesi oluşturalım, yeni müfredat geliştirelim, milli ve manevi değerlerimize, tarihimize, gençlerimize sahip çıkalım, bu yolda ramazan ayını eğitim fırsatına dönüştürelim diye çırpınıyor.
Yine bu grup füzeler, dronlar, uçak gemileri, insansız hava araçları, hava savunma sistemleri üretelim, teknoloji geliştirelim, ülkemizi bekleyen ve yaklaşan tehlikeye karşı iç cepheyi tahkim edelim, tarih önünde birlik ve beraberliğimizi sağlam tutalım diye ömür tüketiyor. Bu grubun karşısında ise Teknoloji üretenlere, “Taliban zihniyeti, gerici” diye bildiri yayınlayanlar çıkıyor.
Bunlar değerler deyince korkuyor, sapkınlıkları teşvik ediyorlar. Füze denemelerine karşı “balıklar ürküyor”, üretim yapalım deyince “işyerlerinde MESEM öğrencileri ölüyor” diyorlar sonra da “Türkiye’nin füzesi yok. Türkiye’nin hava savunma sistemi yok.
Türkiye’nin savaş uçağı yok.” diyorlar. Teknofeste, festival diyorlar. Bu adamların hava savunma sistemi S400 alımı sürecinde söylediklerini hatırlayalım, ne demek istediğim daha iyi anlaşılacaktır: “Füze değil bunlar boru, teneke parçası, çamaşır makinesi, alamayacaklar, alsalar bile kullanamayacaklar, fişini bile takamayacaklar, ne işe yarayacak, kim bize saldıracak, Irak mı, İran mı, Rusya mı, hava atmak için aldılar, sarayı korumak için aldılar, kurulmasın, Pakistan’a satacaklar…” Şimdi kim gerici, kim ilerici anladık mı? Kim Taliban zihniyetli, kim teknoloji üretiyor fark edebildik mi? Kim kendi gençlerine, öğretmenine, mühendisine güveniyor, kim batının peşine takılarak zavallı duruma düşmüş fark edebildik mi?
Utanılacak, acınacak ve yüzüne bakılmayacak duruma düşmüş bir azınlık, bizi içine düştükleri çukura çekmeye çalışıyorlar, hem de dünya bu hale gelmişken, görebildik mi? Beyler, artık söylediklerinizle oyalanacak vaktimiz yok. Size bakınca aklımıza, ülkesi için güzel düşler gören aydınlar, yazarlar, siyasetçiler, sendikacılar gelmiyor.
Tam aksine gözümüzde Afganistan’da, cehaletinin ve ihanetinin bedelini, tutunduğu ABD uçağının tekerinden düşerek ödeyenler canlanıyor. Demem odur ki gençlerinizi eğitmezseniz, milli ve manevi değerlerle donatmazsanız, onlara tarih bilinci vermezseniz, geçmişte asimile olmuş, dinini, değerlerini unutarak yok olmuş milletleri, yıkılmış devletleri öğretmezseniz; laiklik bahanesiyle din, ahlak ve değerler eğitimini gericilik olarak gösterirseniz, teknoloji üretmez, üretilene çamur atar, engel olur ve boş işlerle oyalanırsanız; önce okulda öğretmeninizi sonra da sınırda ülkenizi koruyamazsınız.
Körlük böyle bir şeydir işte. Durduğunuz yer doğru değilse, okulu da ülkeyi de dünyayı da doğru anlayamazsınız. Hatta bu gidişle, “sıra Türkiye’de” diyen Siyonistler ülkemize saldırdığında, belki de savaşın en kızıştığı zamanlarda, onlara değil de yıllar önce bu zihniyete “one minute” diyenlere saldırırsınız.
“Ne güzel, uysal koyun gibi takılmış peşlerine gidiyorduk, dışarıda itibarımız yoktu ancak içeride her şey bizden sorulurdu, bunlar geldi, başımıza iş açtı.” dediğinizi duyar gibiyim, haksız mıyım sizce?
